Ciekawostki M

2. MAGNEZ

1. Metoda Bronnikowa

Zapraszamy Państwa na KURS METODY BRONNIKOWA I stopnia, który odbędzie się w Warszawie, w terminie od 8 do 17 lutego 2010r., w godzinach 18.00-20.00

Motto metody - Każdy może zostać geniuszem!
Unikalna i niezwykle skuteczna metoda rozwoju mózgu.

Żyjemy w trzecim tysiącleciu nie wiedząc o tym, że Natura wyposażyła nas w doskonałe, fenomenalne możliwości i zdolności. Współczesna nauka udowodniła, że wszystkie ludzkie choroby, wszystkie rodzaje niesprawności są w bezpośredni sposób uzależnione od stopnia rozwoju struktur mózgu oraz harmonii procesów energetycznych w organizmie człowieka i otaczającej go przyrody. Stwierdzono, że wykorzystujemy zaledwie 4-6% zasobów naszego mózgu, reszta zaś pozostaje niewykorzystana.

Co zrobić, aby to zmienić?
Istnieje taki sposób!

Jest nim jedyna w swoim rodzaju metoda, opracowana przez Wiaczesława Bronnikowa - doktora filozofii, znanego całemu światu specjalistę w dziedzinie wiedzy o człowieku. Bronnikow stworzył niepowtarzalny, nadzwyczaj efektywny system doskonalenia człowieka na podstawie aktywizacji nadświadomej funkcji organizmu i jej rozwoju w harmonii z funkcjami świadomości oraz podświadomości. Oparte na technikach Wschodu ćwiczenia uaktywniają pracę półkul mózgowych. Umożliwiają pozbycie się chorób uważanych za nieuleczalne, zatrzymują procesy starzenia, pomagają odzyskać energię i radość życia.

Za pomocą nieskomplikowanych ćwiczeń, udaje się uruchomić nowe, fantastyczne i zarazem praktyczne możliwości organizmu. Człowiek, po opanowaniu metody, potrafi szybko i sprawnie regenerować siły, nie przemęczając się wytrzymywać różnorodne obciążenia, rozwinąć intuicję, polepszyć zwykłą pamięć i rozwinąć nowe rodzaje pamięci.

Ponadto uczy się nowych sposobów widzenia bez wykorzystania aparatu wzrokowego. Ludzie pracujący według metody Bronnikowa widzą z opaską na oczach - orientują się w przestrzeni, czytają teksty, postrzegają otaczającą przestrzeń dzięki nowej zdolności mózgu (tak jak widzą świat delfiny i nietoperze). Widzą samego siebie, swoje organa wewnętrzne, potrafią zdiagnozować i uzdrowić własny organizm, a ponadto pomagać innym.

Niewidomi mogą nauczyć się widzieć przy pomocy widzenia alternatywnego, nawet w przypadku całkowitego braku oczu. Słabo widzący odczuwają wyraźną poprawę wzroku, sparaliżowani zaczynają poruszać się, rozwijając wirtualne związki biologiczne (tak proste, jak i zwrotne) pomiędzy mózgiem a mięśniami.

Osiągnięcia Bronnikowa znalazły odbicie w licznych filmach, audycjach telewizyjnych, na łamach prasy i w materiałach konferencji naukowych na całym świecie. Metoda jest opatentowana w wielu krajach.

Naukę można rozpocząć już od 7 lat, bez żadnych ograniczeń wiekowych.
Nigdy nie jest za późno na rozwijanie swoich zdolności.

Metoda składa się z trzech podstawowych stopni.

Niniejszy kurs obejmuje I stopień:
"Rozwój i harmonizacja funkcji organizmu człowieka"

• rozwój umiejętności naturalnego uzdrawiania i samouzdrawiania organizmu,
• rozwój umiejętności czucia energii, generowania jej, produkowania sił życiowych i wypełniania siebie tą siłą oraz odżywiania mózgu swoją własną energią bez zewnętrznego źródła,
• rozwój umiejętności wykorzystania wewnętrznej energii, rozwijania wewnętrznej siły by zsynchronizować półkule mózgowe, dzięki czemu znacznie zwiększa się koncentracja, uwaga i zdolność zapamiętywania, co przyspiesza uczenie się,
• rozwój umiejętności kierowania własną funkcją nadświadomości, co rozwija intuicję i kontakt z nią.
• ćwiczenia pomogą uaktywnić system immunologiczny i wzmocnić obronne możliwości organizmu, osłabione pod wpływem niekorzystnej sytuacji ekologicznej. Zmniejszą się objawy różnych chorób: syndromu chronicznego zmęczenia, anemii, stanów zapalnych układu pokarmowego, nerwic, postępującej krótkowzroczności, zaburzeń górnych dróg oddechowych i innych.
• ćwiczenia pomogą odzyskać kontrolę nad swoimi emocjami i zachowaniami dając pewność siebie i wzrost samooceny,
• rozwiną się też nowe odczucia w ciele fizycznym, co m.in. pogłębia wrażliwość seksualną i otwiera na duchowe doznania w seksie.

Cena: 800 zł (20 godz. kursu)
Ilość miejsc ograniczona.
Warunkiem rezerwacji miejsca jest wpłata zaliczki na 10 dni przed kursem w wysokości 400 zł na konto, które zostanie podane przy zapisie.

Prowadzący: Svetlana Dozhak - licencjonowany instruktor metody Bronnikowa

Miejsce: Warszawa
Dokładny adres prowadzenia zajęć zostanie podany przy zapisie.

Termin: 8 - 17 luty 2010r., w godzinach 18.00 - 20.00

Zapisy na kurs:

Organizator: Joanna Zaborowska
telefon: 0-608 241 663
mail: karkora(małpa)o2.pl

MAGNEZ

Magnez kontroluje praktycznie wszystkie procesy zachodzące w organizmie wpływając w sposób szczególny na nasze zdrowie. Współpracuje z wapniem w przewodzeniu impulsów nerwowo-mięśniowych oraz ma zasadniczy wpływ na gęstość kości. Aktywizuje ponad 300 enzymów współpracując z witaminami B1 i B6, co jest istotne w procesie pozyskiwania energii. Bierze udział w syntezie białek. Uczestniczy nie tylko w budowie kości, ale i ścięgien. Skutecznie wpływa na obniżanie napięcia przedmiesiączkowego. Reguluje ciepłotę ciała (wpływa na termoregulację). Zmniejsza skurcze mięśniowe (sprzyja rozluźnieniu mięśni).Brak magnezu redukuje przemianę materii prowadzącą do napięć mięśni. Co piąta kobieta w Polsce uskarża się na skurcze mięśni w nocy. Niektóre zawały serca są spowodowane nie przez miażdżycę, ale przez skurcze mięśniówki naczyń wieńcowych, co prowadzi do pozbawienia mięśnia sercowego tlenu. Zwiększa wydzielanie żółci, co zapobiega powstawaniu kamieni żółciowych oraz stymuluje perystaltykę jelit. W sytuacjach stresowych powoduje wydzielanie adrenaliny, hormonu, który w sytuacjach krytycznych uaktywnia przemianę materii i poprawia tym samym zdolność reakcji i wydolność organizmu. Chroni przed zatruciami (w tym zmniejsza toksyczność ołowiu i ułatwia jego wydalanie z organizmu), alergiami, stanami zapalnymi.

Magnez jest niezbędny do prawidłowej pracy układu immunologicznego, a w zasadzie jego „sztabu” – grasicy, centralnego elementu układu odpornościowego. Jest również czynnikiem ochronnym dla układu krążenia działając przeciwmiażdżycowo. Magnez przeciwdziała powiększaniu gruczołu krokowego u mężczyzn (prostata). Może odegrać dużą rolę (o ile zrozumiemy potrzebę jego stosowania) w profilaktyce antynowotworowej dotyczącej zwłaszcza raków skóry, ust, sutka, gardła, śluzówek oraz raków tytoniozależnych. Ten szczególny pierwiastek, którego znaczenia nie da się przecenić, działa tonizująco i uspokajająco na cały układ nerwowy. Jeśli w organizmie występują braki magnezu, to proces ten ulega zakłóceniom i pojawia się pobudliwość nerwowa. Ważna jest również proporcja wapnia i magnezu. Aby procesy nerwowe przebiegały bez zakłóceń, stosunek wapnia do magnezu powinien wynosić jak 2:1. I tu pojawiają się problemy. Pierwszy problem – to przyjmowanie pojedynczych preparatów tylko magnezowych lub tylko wapniowych. Daje to mierne rezultaty, ponieważ w organizmie nie zostanie zachowana prawidłowa proporcja między oboma pierwiastkami. Czynniki redukujące magnez w organizmie to: białka, tłuszcze, szczawiany (rabarbar, szpinak), duże ilości wapnia w produktach mlecznych (była już o tym mowa) - zwłaszcza w produktach homogenizowanych, fityniany (otręby pszenne, chleb).Wrogiem magnezu jest zwłaszcza cukier, który nie pozwala przyswajać tego pierwiastka.
Kiedy potrzebna jest suplementacja magnezu w organizmie?

Nie jest tak, że magnez powinien uzupełniać każdy, ponieważ oznaczałby to, iż wszyscy mamy źle skomponowaną dietę, nie radzimy sobie ze stresem, palimy papierosy i pijemy dużo kawy, ciężko pracujemy, przyjmujemy leki wytrącające magnez z organizmu itd. Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta, ponieważ takich przypadków może być wiele. Jednocześnie to, że ktoś pije dużo kawy i żyje w stresie nie musi oznaczać niedoborów magnezu. Może lubi też czekoladę i w ogóle dobrze się odżywia? Pamiętajmy, iż większość preparatów magnezu to suplementy diety. A dobowe zapotrzebowanie na magnez może się zmieniać pod wpływem wielu czynników. Na pewno, nawet przy prawidłowym odżywianiu, suplementacja magnezu jest wskazana u kobiet w okresie ciąży i laktacji, u pacjentów z chorobami nowotworowymi, przy stałym stosowaniu diuretyków, u pacjentów z pewną skłonnością do odkładania się lipidów w ścianach naczyń i przy zaburzeniach metabolizmu magnezu, które trudno wprost wyliczyć.

Pod jaką postacią magnez jest najlepiej przyswajalny i jakie stosować dawki?

Dobrze wchłaniany jest mleczan magnezu i postaci helatowane, które cechuje wysoka biodostępność. Dodatek witaminy B6 do magnezu poprawia jego wchłanianie i jednocześnie hamuje wydalanie. Dzienne zapotrzebowanie na magnez dorosłego człowieka to ok. 300 do 400 miligramów. Niestety, nie znamy własnych niedoborów, ponieważ nie ocenia się tego nawet w badaniach. Poza tym, pacjenci są wprowadzani w błąd reklamą, która zachwala podwójną dawkę magnezu w jakimś preparacie, tymczasem nie wiemy, ile z tego wchłania się w organizmie. Generalnie, skuteczność terapii ocenia się na podstawie poprawy samopoczucia pacjenta. Niedobory magnezu mogą powodować rozdrażnienie, bezsenność, skurcze mięśni, uczucie przemęczenia. Prawidłowy poziom minerału stabilizuje funkcje układu nerwowego. W oczywistych przypadkach, kiedy zapotrzebowanie jest na pewno większe, należy sięgać nie po suplementy diety, ale preparaty magnezu zarejestrowane jako leki.

Czy przedawkowanie magnezu może być groźne?

Przedawkowanie jest trudne i nie daje poważniejszych objawów. Głównie są to dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, ewentualnie senność. Stosunkowe bezpieczeństwo suplementacji magnezu nie powinno jednak skłaniać do niepotrzebnego sięgania po tabletki.

Z jakimi preparatami magnez może wchodzić w niewłaściwe interakcje?

Połączenie magnezu z niektórymi lekami może prowadzić do zaburzeń ich wchłaniania. Na pewno magnez kłóci się z preparatami wapnia, może zakłócać działanie leków przeciwzakrzepowych, na przykład warfaryny, acenokumarolu, preparatów digoksyny. Może też zaburzyć wchłanianie niektórych antybiotyków z grupy tetracyklin.

Dr Jarosław Woroń z Zakładu Farmakologii Klinicznej UJ CM, Regionalnego Ośrodka Monitorowania Niepożądanych Działań Leków (za: Puls Medycyny z dn. 26.08.2010).

Dzienne zapotrzebowanie?

W organizmie dorosłego człowieka znajduje się średnio 24-35 g magnezu (około 0,05% wagi naszego ciała), z tego w kościach ponad 60%, w mięśniach szkieletowych ok. 29%, w tkankach miękkich – mózgu, serca i wątroby – ok. 10%, a w płynach międzykomórkowych ok. 1%. Zawartość magnezu w krwinkach czerwonych (erytrocytach) jest 3 razy większa niż w osoczu. Dzienne zapotrzebowanie na magnez wynosi: dla dzieci do 6-tego miesiąca życia około 50 mg/24 godz.; dla dzieci do 1-ego roku życia około 70 mg; dla dzieci do 10 lat 150-250 mg; dla młodzieży 6-10 mg/kg wagi ciała. Dla ludzi pracujących w warunkach ekstremalnych, np. wykonujących duży wysiłek w wysokiej temperaturze, zapotrzebowanie na magnez może się zwiększać do 15-20 mg/kg wagi ciała. Dla matek ciężarnych i karmiących zapotrzebowanie na magnez waha się od 450-600 mg/24 godziny. W przypadkach zwiększonego zapotrzebowania (m.in. ciąża, ciężka praca fizyczna, długotrwały wysiłek umysłowy) wskazane jest uzupełnienie diety preparatami suplementującymi.

Szkodliwe preparaty wieloskładnikowe?
Zamiast stosować wieloskładnikowe preparaty należy podawać monopierwiastki, w pewnych odstępach czasowych, np. co kilka godzin, albo takie które działają synergistycznie (nawzajem wzmacniają swoje działanie). Dla kobiet w okresie menopauzy wskazane jest zażywanie przez trzy, cztery miesiące samego magnezu, a dopiero później wapnia. Przez miesiąc czy dwa można brać cynk, a następnie, przez kolejny miesiąc tylko miedź.

Jak stosować suplementy?

Na rynku mamy dziś wiele preparatów z magnezem. Trzeba jednak wiedzieć jak ich używać. W przypadku pacjentów, którzy mają niski poziom magnezu i wapnia, lekarz zaleca zwykle uzupełnianie w pierwszej kolejności wapnia. Otóż nic bardziej błędnego. Uzupełnianie trzeba zacząć od zażywania magnezu, przez pierwsze dwa czy trzy miesiące, ponieważ wapń przy niskim poziomie magnezu źle się przyswaja ze względu na niski poziom witaminy D3, która w organizmie powstaje z udziałem magnezu. Podawanie wapnia w pierwszej fazie uzupełniania niedoborów powoduje, że połączy się on z fosforanami, szczawianami i powstaną kamienie wapniowe osadzające się w nerkach. Jeśli więc zaczniemy uzupełnianie niedoborów od magnezu, to po pierwsze, wapń będzie się lepiej przyswajał i „budował“ kości, a po drugie – nie wytworzą się sole nierozpuszczalne typu szczawiany czy fosforany (powstaną natomiast tzw. jony zespolone, które są rozpuszczalnie w wodzie). Przedawkowanie magnezu w codziennej diecie i właściwie stosowanej suplementacji doustnej jest prawie niemożliwe. Jednak podawanie go dożylnie w dużej dawce może doprowadzić do niskoczęstotliwości skurczów serca, a nawet śmierci. Magnez dożylnie podaje się zawsze w kroplówce i powoli, natomiast nigdy w zastrzyku dożylnym (można podać w zastrzyku domięśniowym i zawsze powoli).
Prof. dr hab. Alfreda Graczyk, kierownik Pracowni Biochemii i Spektroskopii w Instytucie Optoelektroniki Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie